Birkelbach: Kännaspeele, Em Schobbe, Euro-Vita, Brod off dämm Feld - online - Mitmachwörterbuch Wittgensteiner Platt

Suchen
Direkt zum Seiteninhalt

Hauptmenü:

Birkelbach: Kännaspeele, Em Schobbe, Euro-Vita, Brod off dämm Feld

Ortschaften
Kännaspeele
Vo Elisabeth Pohl
(Bärkelkelbach - Birkelbach)

Je aller ech wärn, desto öffdersch denk ech o de Kännazeit zeregge. Wos hon mer fer scheene Speele gemocht, ohne des ins en Compupjuder zür Verfijing stan.

Do wor dos Kreiseln.
Dobei müssde e denne Schnüre, die em en Stock gebonne wor, em en Kreisel geschlonge wäre. Wos wor dos schee, wenn dä da lange fer sech her gedreewe worde. Weil jo nür ganz wing Audos führen, müssde mer ö kee Angesde hon, des ma off da Stroose emgefohre worde.

Dos Knickkännaspeel
Beim Knickkännaspeel worde e Loch vo ungefehr zah cm Dachmesser ee de Äre gemocht un da homma vasücht, de Klicker med Dömme un Zejefenger ee d‘s Loch ze schnipse. Wer da lezde Klicker ee de Kuhle brochde, had de Runde gewonn un kreeg alle Knickkänner aus der Runde. En ganz besonnerer Schatz wor en bondija Glosklicker.

So wos kinn sech de Kenna vo haure ned verstelle.

Beliebt wor ö dos Pennchespeel.
Dobei müssde ee ogespetzdes Holzpinnche vo ungefähr 20 cm Länge med nem Stock weggeschlaa were un en annere Medspeeler müssde vasiche, dos Pinnche zeregge zü schloo.

Dos Heppchesspeel
Beim Heppchesspeel worden viereckje Kestcher of da Stroose gemolt un zwar fünwe ee de Länge un beim vierde Kästche noch lends un rachts ens danewer. Do wodde en flache Stee genomme un ee d's erschde Kästche geschmesse un da müssde ma of eem Bee heppe un da Stee meglichst med nem Schubbs ee d's nächste Kestche schubbse. Nom drette Kästche wodde da ee dos rachde Kestche geschubbst, da ee d's fünfte, da ee d's sächsde, da ee d's siebde, da werra ee d's vierde zeregge un da werra bis ee d's erschde. Wenn ma dos fehlerfrei geschafft had, had ma gewonn.

De Euro Vita

Wos äss dos fer e tragisch Wesen,
   o dämm Euro soll doch alles genese?
   No laange Wehen 2002 gebore,
   als Sennbeld tugendhaft beschwore.

Dä Zögling hat veele Zeugungsvadder.
   Als aschder: Kohl, als Ewwerzeugungstäter.   
   Hä wor aschd ken schlächde Jonge,
   wodde hochgelowed med flinker Zonge.

Schon de Geburd wor risikobelore,
   med unbedochten Genen-Foljeschore.
   Vo schlachden Aller da vazoge,
   di`n em e gürre Zukunft hon betroge.

Beliebt wor hä als Almosenspender   
   Fer de berrelorme Hungerleirer-Lanner,
   die med bilanz - gefälschten Zohlestrichen
   sech ee de Eurosippe schlächen.

Se schebbten Euro-Schmaand aus vollem Deppe,
   veschleierten ähre krankes Zohlingsgereppe.
   So fun en Virus gürres Frässe
   Bankerodde Lanner hon sech rund gegässe.

Hä äss so aus sein Kennaschüh naus gewosse,
   sorjede dem Finanzamt fer volle Kasse,
   un wodde Ziel fer Spekulande,
   die nür Profitgier ohne Hemmung kanden.

Un so kam, wos komme müssde,
   da Spuk verging ee derwe Verrlusde.
   Es krachte dos Kordehaus der Zockerbande,
   de Bankenweld stan om Katastrofenrande.

Als Folje nü, ausgezehrt ewwerall,   
   äss inser Währungshort ee freiem Fall.
   Sei Gegner sähn en als em Sterwe,
   de meste Eurolanner als verormde Erwen.

Sei Mannesaaler noch zü erreeche,
    stellt ma verzweifelt Rettungsweechen.       
    Doch alles wärkt fatal wie ziellos Erren,
    em Dschungel unlesbore Schulden.

Brod of dämm Feld
Vo Günter H a u b

    Herwestwend weht ewwer d‘s Laand,                Herbstwinde wehen übers Land
de Newwel fallen werra,                                              die Nebel fallen wieder,
mer äss, als keeme vom Äcker                               mir ist als käm vom Ackersrand
der Geroch vo Brod hie her.                                      der Duft von Brot hernieder.

    Da ged mein Sänn ee de Zeit,                                   Dann geht mein Sinnen in die Zeit
wie mer noch Känne woren,                                       da wir noch Kinder waren,
wie Hunger knärrde weit un bred                          als Hunger nagte weit und breit
ee dänn orme Johre.                                                     in jenen armen Jahren.

    De Dongen offem Feld,                                                Die Butterbrote dort am Feld,
offem Doffelwage,                                                         auf dem Kartoffelwagen
worn aus ner bessern Welt,                                     waren aus einer bessren Welt,
dos well ech gäre haure saa.                                    das will ich heute gerne sagen.

    Hie gab’s immer dos we-ise Brot                           Hier gab es stets das weiße Brot
med Quatschemüs un Bodda,                                mit Pflaumenmus und Butter,
dänn Muckefuck gab’s ee der Nod,                      den Muckefuck gab’s in der Not,
ö Küche nür med Zogger.                                           auch Kuchen nur mit Zucker.

    Gebrocht wodde zum Kornmeh                               Gebracht wurde zum Roggenschnitt
dieselwe gürre Gawe,                                                  die gleiche gute Gabe,
em Weirekorb brochten med                                   im Weidenkorb brachten mit
de Weiwesleire de Labe.                                            die Frauen diese Labe.

    Sie bleiwen immer en Gewenn,                                 Sie bleiben immer ein Gewinn
dos Brod jener Johre,                                                 die Brote dieser Jahre,
sein ö de Neere längst vabei,                                  sind auch die Nöte längst dahin,
erennern dünn ech mech gäre.                                Erinn’rung ich bewahre.

Em Schobbe
Vo Elisabeth Pohl
(Bakelbach – Birkelbach)

En Schobbe kann ma wahne voll stoppe.
Schobbe sein itz groß ee More, se schieße wie Pilze aus’m Borre.
De merschde Schobbe sein aus Hulz un dem Besetzer sein ganze Stulz.
En Schobbe bäujed ma uff seim Laand, dofer brüchd ma kee Genehmijung vom Amt.
Äss da Schobbe da mol zü klee, da böjed ma noch eener dagee.
So stenn se bei jedem Haus, de mersdchde sähn ö güd aus.
Schobbbe gehds groß un klee, ö gemürd aus Zejelstee.
Em Schobbe hängd de Saanse un da Reche stedd ee da Ecke, 
de Kennne speelen du ö Verstecke.
En Schobbe äss e feine Sache, ma kann ö Dommhere dränne mache.
Schobbe stenn ö ee ner Reihe schee, newernee.
Schobbe sein voll med Hulz, schee geärerd, trockt dos gürre Hulz.
Schobbe kann ma brüche ewwerall, fein ausgebäujed züm Hinnerstall.
Mancher Schobbe äs voll med Döwwe, wenn die fladdere, dids wahne stöwe.
Schobbe gedds noch un nöcher, mancher hod em Dach schon Lecher;
die stenn schon lange o ährem Platz, unn owe setzt em Näst da Spatz.
Schobbbe stenn ö alsemol schebb, dos läjed om Engergrund.
Schobbe hon ö Deere un Fänster, wenn ma sech ofhäld, stedd ma ee dem Dongele.
Schobbe sähn ö aus wie Schuddgebännne, hie wersch besser, wenn se ned mieh stinne.
Schobbe sein ö Stall fer Schofe un Zeje, näweo lejed Hei un Stroh.
Schobbe brann ö schon mol ab, da wad gelösched, da löfe mer Trapp.
Bleiwed ewwerich nür Schudd un Äsche, wor ma ned schwenge genüng beim Lösche.

 
Suchen
Zurück zum Seiteninhalt | Zurück zum Hauptmenü